തിരിച്ചുപോകുമ്പോള്‍

പന്ത്രണ്ട് കൊല്ലം മുമ്പ്
ദുബായിലേക്ക്
വരുമ്പോളുണ്ടായിരുന്ന
കുണ്ടനിടവഴിയും,
കുമ്പിടിയിലേക്കുള്ള
ചെങ്കല്‍ റോഡും,
ഓലമേഞ്ഞ
മീനാടാക്കീസുമാണെന്റെ
മനസ്സിലിപ്പോഴും.

വഴികളെല്ലാം ടാറിട്ടതും,
മീനാടാക്കീസ്
കോണ്‍ങ്ക്രീറ്റാക്കിയതുമൊന്നും
അറിയാത്തതിനാലാവുമല്ലെ

തിരിച്ചുപോകുമ്പോള്‍
മണിയേട്ടനും കുഞ്ഞനുമൊക്കെ
വളരെ വയസ്സായവരായെന്ന്
തോന്നിപ്പിക്കുന്നത്.

മോഹങ്ങള്‍

കഴിഞ്ഞ തവണ നാട്ടില്‍ പോയപ്പോഴാണ്

യാസിര്‍ പറഞ്ഞത്,
9-A യില്‍ അവസാനത്തെ
ബെഞ്ചിലിരുന്ന്
മുകളിലോട്ട് നോക്കിയാല്‍
മരപ്പട്ടികയില്‍

വെളുത്ത ചോക്കുകൊണ്ടെഴുതിയ
എന്‍‌റ്റെ പേര് കാണാമെന്ന്.

പിറ്റേന്ന് തിരിച്ച് പോരേണ്ടതിനാല്‍
9-B യില്‍ രണ്ടാമത്തെ
ബെഞ്ചില്‍ ഇരുന്ന്
 മുകളിലോട്ട് നോക്കിയാല്‍
നീല ചോക്കുകൊണ്ടെഴുതിയ
അലിയു+ശോഭ
ഉണ്ടോന്ന് നോക്കാനായില്ല.
 
മൂന്ന് തവണ പോയപ്പോഴും
അഞ്ച് മണിയായതിനാല്‍
അയ്യപ്പന്‍‌റ്റെ ഫോട്ടോക്ക് താഴെ ഇരുന്ന്
താഴെ ഇരുന്ന്
കുട്ടന്‍‌നായരോടൊപ്പം
വാഴ ഇലയില്‍
 ഒരൂണ് തരപ്പെട്ടില്ല.

പകരം

പുതിയതായി വാങ്ങിയ
ചില്ല് പതിച്ചമേശമേലിരുന്ന്
K.R ബേക്കറിയിലെ
ഉപ്പേരി തിന്നേണ്ടി വന്നു.

ഇത്തവണ

തെങ്ങുകാരന്‍ വേലായിയോട്
മുമ്പേ ശട്ടം കെട്ടണം
ഒരു മാസത്തേക്ക്
 അമ്മുക്കുട്ടിയമ്മ വിളിച്ചാല്‍
അവിടേക്ക് വന്ന് പോകരുതെന്ന്

വന്നാല്‍,

കഴിഞ്ഞ തവണത്തേത് പോലെ
അമ്മിക്കല്ലില്‍ നിന്നും
തേങ്ങ എടുത്താല്‍
ചെവിക്ക് പടിക്കാതെ
തേങ്ങ മുഴുവന്‍
മുന്നിലേക്ക് നീട്ടിയാലോ!

അടുത്ത ആഴ്ച എന്‍‌റ്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക്.

ജയശങ്കര്‍‍

ജയശങ്കര്‍ ,അറിയുന്നുവോ ഞാന്‍ നിന്നെ

ചിലപ്പോഴെങ്കിലും ഓര്‍ക്കുന്നെന്ന്?

നായക്കാട്ടത്തിന്‍റ്റെ മലയാളം ക്ലാസ്സില്‍,
മാഷിടയ്ക്ക് പുറത്തുപോയ തക്കത്തിന്‌,
മുന്നിലിരുന്ന നീ ഉള്‍പ്പെടാത്ത
ഞങ്ങളുടെ ചര്‍ച്ച

ഉമക്കോ , ശോഭക്കോ ഡമ്പ്‌ കൂടുതല്‍?

ശബ്ദം കേട്ട്,
9B യില്‍ ജീവശാസ്ത്രം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന 'സ്ക്രൂജ്‌'
വന്നപ്പോള്‍
തത്‍കാലം നിര്‍ത്തിയ ചര്‍ച്ച
സക്രൂജ് പോയപ്പോള്‍ വീണ്ടും തുടങ്ങിയത്.


നായക്കാട്ടത്തോടുള്ള സ്ക്രൂജിന്‍‌റ്റെ പരാതിയില്‍

ചൂരല്‍ കഷായം തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ,
നീ കൈ കാണിച്ചില്ല.

“അത്രക്കായോ”

ആക്രോശത്തോടെ ,
നിന്‍റെ തുട അടിച്ചുപൊട്ടിച്ചത്‌,
പൊട്ടിയ വടി വലിച്ചെറിഞ്ഞ്‌ ,
വീണ്ടും നായക്കാട്ടം...

കരയാതെ ,
തളര്‍ന്ന നീ
ഞങ്ങള്‍ക്കൊരു
പരിചയായി,

ഇന്നു ഞാന്‍ കരയുന്നു ജയാ
എന്‍‍റ്റെ തുടയിലെ‍
വേദനയാല്‍.